ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

[ 390 افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن ]

حديث صحبت خوبان و جام باده بگو * بقول حافظ و فتوىّ پير صاحب فن

[ 389 چو گل هر دم ببويت جامه در تن ]

[ 389 چو گل هر دم ببويت جامه در تن ]

چو گل هر دم ببويت جامه در تن * كنم چاك از گريبان تا به دامن

تنت را ديد گل گوئى كه در باغ * چو مستان جامه را بدريد بر تن

من از دست غمت مشكل برم جان * ولى دل را تو آسان بُردى از من

بقول دشمنان برگشتى از دوست * نگردد هيچ‌كس با دوست دشمن

تنت در جامه چون در جام باده * دلت در سينه چون در سيم آهن

ببار اى شمع اشك از چشم خونين * كه شد سوز دلت بر خلق روشن

مكن كز سينه‌ام آه جگرسوز * برآيد همچو دود از راه روزن

دلم را مشكن و در پا مينداز * كه دارد در سر زلف تو مسكن

چو دل در زلف تو بستست حافظ * بدين‌سان كار او در پا ميفكن

[ 390 افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن ]

[ 390 افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن ]

افسر سلطان گل پيدا شد از طرف چمن * مقدمش يا رب مبارك باد بر سرو سمن

خوش بجاى خويشتن بود اين نشست خسروى * تا نشيند هر كسى اكنون بجاى خويشتن