ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٧

[ 353 من ترك عشق شاهد و ساغر نمىكنم ]

واعظ ما بوى حق نشنيد بشنو كاين سخن * در حضورش نيز مىگويم نه غيبت مىكنم

با صبا افتان‌وخيزان مىروم تا كوى دوست * وز رفيقان ره استمداد همّت مىكنم

خاك كويت زحمت ما برنتابد بيش ازين * لطفها كردى بُتا تخفيف زحمت مىكنم

زلف دلبر دارم راه و غمزه‌اش تير بلاست * ياد دار اى دل كه چندينت نصيحت مىكنم

ديدهء بدبين بپوشان اى كريم عيب‌پوش * زين دليريها كه من در كنج خلوت مىكنم

حافظم در مجلسى دردى كشم در محفلى * بنگر اين شوخى كه چون با خلق صنعت مىكنم

[ 353 من ترك عشق شاهد و ساغر نمىكنم ]

[ 353 من ترك عشق شاهد و ساغر نمىكنم ]

من ترك عشق شاهد و ساغر نمىكنم * صد بار توبه كردم و ديگر نمىكنم

باغ بهشت و سايهء طوبىّ و قصر و حور * با خاك كوى دوست برابر نمىكنم

تلقين و درس اهل نظر يك اشارتست * گفتم كنايتىّ و مكرّر نمىكنم

هرگز نمىشود ز سر خود خبر مرا * تا در ميان ميكده سر برنمىكنم

ناصح بطعن گفت كه رو ترك عشق كن * محتاج جنگ نيست برادر نمىكنم

اين تقويم تمام كه با شاهدان شهر * ناز و كرشمه بر سر منبر نمىكنم

حافظ جناب پير مغان جاى دولتست * من ترك خاكبوسى اين در نمىكنم