ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٠

[ 329 جوزا سحر نهاد حمايل برابرم ]

چو در گلزار اقبالش خرامانم به حمد اللّه * نه ميل لاله و نسرين نه برگ نسترن دارم

برندى شهره شد حافظ ميان همدمان ليكن * چه غم دارم كه در عالم قوام الدّين حسن دارم

[ 328 من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم ]

[ 328 من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم ]

من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم * لطفها مىكنى اى خاك درت تاج سرم

دلبرا بنده‌نوازيت كه آموخت بگو * كه من اين ظنّ برقيبان تو هرگز نبرم

همّتم بدرقهء راه كن اى طاير قدس * كه درازست ره مقصد و من نوسفرم

اى نسيم سحرى بندگى من برسان * كه فراموش مكن وقت دعاى سحرم

خرّم آن روز كزين مرحله بر بندم بار * وز سر كوى تو پرسند رفيقان خبرم

حافظا شايد اگر در طلب گوهر وصل * ديده دريا كنم از اشك و درو غوطه خورم

پايهء نظم بلندست و جهانگير بگو * تا كند پادشه بحر دهان پرگهرم

[ 329 جوزا سحر نهاد حمايل برابرم ]

[ 329 جوزا سحر نهاد حمايل برابرم ]

جوزا سحر نهاد حمايل برابرم * يعنى غلام شاهم و سوگند مىخورم

ساقى بيا كه از مدد بخت كارساز * كامى كه خواستم ز خدا شد ميسّرم

جامى بده كه باز به شادىّ روى شاه * پيرانه‌سر هواى جوانيست در سرم