ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٤

[ 274 بدور لاله قدح گير و بىريا مىباش ]

اگر رفيق شفيقى درست‌پيمان باش * حريف خانه و گرمابه و گلستان باش

شكنج زلف پريشان بدست باد مده * مگو كه خاطر عشّاق گو پريشان باش

گرت هواست كه با خضر همنشين باشى * نهان ز چشم سكندر چو آب حيوان باش

زبور عشق‌نوازى نه كار هر مرغيست * به ياد نوگل اين بلبل غزلخوان باش

طريق خدمت و آئين بندگى كردن * خداى را كه رها كن به ماد سلطان باش

دگر بصيد حرم تيغ برمكش زنهار * وزان كه با دل ما كرده‌اى پشيمان باش

تو شمع انجمنى يك‌زبان و يكدل شو * خيال و كوشش پروانه بين و خندان باش

كمال دلبرى و حُسن در نظر بازيست * بشيوهء نظر از نادران دوران باش

خموش حافظ و از جور يار ناله مكن * ترا كه گفت كه در روى خوب حيران باش

بدور لاله قدح گير و بىريا مىباش * ببوى گل نفسى همدم صبا مىباش

نگويمت كه همه‌ساله مىپرستى كن * سه ماه مى خور و نه ماه پارسا مىباش

چو پير سالك عشقت بمى حواله كند * بنوش و منتظر رحمت خدا مىباش

گرت هواست كه چون جم بسرّ غيب رسى * به ياد همدم جام جهان‌نما مىباش