ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٣

[ 272 بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش ]

به يكى جرعه كه آزار كسش در پى نيست * زحمتى مىكشم از مردم نادان كه مپرس

زاهد از ما به‌سلامت بگذر كاين مى لعل * دل و دين مىبرد از دست بدانسان كه مپرس

گفت‌وگوهاست درين راه كه جان بگدازد * هر كسى عربدهء اين كه مبين آن كه مپرس

پارسائى و سلامت هوسم بود ولى * شيوهء مىكند آن نرگس فتّان كه مپرس

گفتم از گوى فلك صورت حالى پُرسم * گفت آن مىكشم اندر خم چوگان كه مپرس

گفتمش زلف به خون كه شكستى گفتا * حافظ اين قصّه دراز است به قرآن كه مپرس

[ 272 بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش ]

[ 272 بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش ]

بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش * وين سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده كه در ميكدهء عشق فروشند * ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك * جهدى كن و سر حلقهء رندان جهان باش

دلدار كه گفتا به توام دل نگرانست * گو مىرسم اينك به‌سلامت نگران باش

خون شد دلم از حسرت آن لعل روانبخش * اى دُرج محبّت به همان مهر و نشان باش

تا بر دلش از غصّه غبارى ننشيند * اى سيل سرشك از عقب نامه روان باش

حافظ كه هوس مىكندش جام جهان‌بين * گو در نظر آصف جمشيد مكان باش