ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

[ 252 گر بود عُمر بميخانه رسم بار دگر ]

دولت پير مُغان باد كه باقى سهلست * ديگرى گو برو و نام من از ياد ببر

سعى نابرده درين راه به جائى نرسى * مزد اگر مىطلبى طاعت استاد ببر

روز مرگم نفسى وعدهء ديدار بده * وانگهم تا بلحد فارغ و آزاد ببر

دوش مىگفت بمژگان درازت بكشم * يا رب از خاطرش انديشهء بيداد ببر

حافظ انديشه كن از نازكى خاطر يار * برو از درگهش اين ناله و فرياد ببر

[ 251 شب وصلست و طى شد نامهء هجر ]

[ 251 شب وصلست و طى شد نامهء هجر ]

شب وصلست و طى شد نامهء هجر * سلام فيه حتّى مَطلعِ الفَجر

دلا در عاشقى ثابت قدم باش * كه در اين ره نباشد كار بىاجر

من از رندى نخواهم كرد توبه * و لو آذيتنى بالهجر و الحجر

برآى اى صبح روشن‌دل خدا را * كه بس تاريك مىبينم شب هَجر

دلم رفت و نديدم روى دلدار * فغان از اين تطاول آه ازين زجر

وفا خواهى جفاكش باش حافظ * فَانّ الرّبح و الخسران فى التّجر

[ 252 گر بود عُمر بميخانه رسم بار دگر ]

[ 252 گر بود عُمر بميخانه رسم بار دگر ]

گر بود عُمر بميخانه رسم بار دگر * بجز از خدمت رندان نكنم كار دگر