ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٥

[ 246 عيدست و آخر گل و ياران در انتظار ]

الا اى طوطى گوياى اسرار * مبادا خاليت شكّر ز منقار

سرت سبز و دلت خوش باد جاويد * كه خوش نقشى نمودى از خط يار

سخن سربسته گفتى با حريفان * خدا را زين معمّا پرده بردار

به روى ما زن از ساغر گلابى * كه خواب‌آلوده‌ايم اى بخت بيدار

چه ره بود اين كه زد در پرده مطرب * كه مىرقصند با هم مست و هشيار

از آن افيون كه ساقى در مى افكند * حريفان را نه سر ماند نه دستار

سكندر را نمىبخشند آبى * به زور و زر ميسّر نيست اين كار

بيا و حال اهل درد بشنو * بلفظ اندك و معنىّ بسيار

بت چينى عدوى دين و دلهاست * خداوندا دل و دينم نگه دار

بمستوران مگو اسرار مستى * حديث جان مگو با نقش ديوار

بيمن دولت منصور شاهى * علم شد حافظ اندر نظم اشعار

خداوندى بجاى بندگان كرد * خداوندا ز آفاتش نگه دار

عيدست و آخر گل و ياران در انتظار * ساقى به روى شاه ببين ماه و مى بيار