ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

[ 236 اگر آن طاير قدسى ز درم بازآيد ]

گرت چو نوح نبى صبر هست در غم طوفان * بلا بگردد و كام هزارساله برآيد

نسيم زلف تو چون بگذرد بتربت حافظ * ز خاك كالبدش صدهزار لاله برآيد

زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد * بكام غم‌زدگان غمگسار بازآيد

به پيش خيل خيالش كشيدم ابلق چشم * بدان اميد كه آن شهسوار بازآيد

اگر نه در خم چوگان او رود سر من * ز سر نگويم و سر خود چه كار بازآيد

مقيم بر سر راهش نشسته‌ام چو گرد * بدان هوس كه بدين رهگذار بازآيد

دلى كه با سر زلفين او قرارى داد * گمان مبر كه بدان دل قرار بازآيد

چه جورها كه كشيدند بُلبُلان از دى * ببوى آنكه دگر نوبهار بازآيد

ز نقش بند قضا هست اميد آن حافظ * كه همچو سرو بدستم نگار بازآيد

اگر آن طاير قدسى ز درم بازآيد * عمر بگذشته بپيرانه سرم بازآيد

دارم امّيد برين اشك چو باران كه دگر * برق دولت كه برفت از نظرم بازآيد

آنكه تاج سر من خاك كف پايش بود * از خدا مىطلبم تا به سرم بازآيد