ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٦

[ 188 مرا برندى و عشق آن فضول عيب كند ]

جان رفت در سر مى و حافظ بعشق سوخت * عيسى دمى كجاست كه احياى ما كُند

[ 187 دلا بسوز كه سوز تو كارها بكند ]

[ 187 دلا بسوز كه سوز تو كارها بكند ]

دلا بسوز كه سوز تو كارها بكند * نياز نيم شبى دفع صد بلا بكند

عتاب يار پرى چهره عاشقانه بكش * كه يك كرشمه تلافىّ صد جفا بكند

ز مُلك تا ملكوتش حجاب بردارند * هر آنكه خدمت جام جهان‌نما بكند

طبيب عشق مسيحا دمست و مشفق ليك * چو درد در تو نبيند كرا دوا بكند

تو با خداى خود انداز كار و دل خوش دار * كه رحم اگر نكند مُدّعى خدا بكند

ز بخت خفته ملولم بود به كه بيدارى * بوقت فاتحهء صُبح يك دعا بكند

بسوخت حافظ و بوئى بزلف يار نبرد * مگر دلالت اين دولتش صبا بكند

[ 188 مرا برندى و عشق آن فضول عيب كند ]

[ 188 مرا برندى و عشق آن فضول عيب كند ]

مرا برندى و عشق آن فضول عيب كند * كه اعتراض بر اسرار علم غيب كند

كمال سرّ محبّت ببين نه نقص گناه * كه هر كه بىهُنر افتد نظر بعيب كند

ز عطر حور بهشت آن نفس برآيد بوى * كه خاك ميكدهء ما عبير جيب كند

چنان زند رهِ اسلام غمزهء ساقى * كه اجتناب ز صهبا مگر صهيب كند