ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

[ 178 هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند ]

مدار نقطهء بينش ز خال تست مرا * كه قدر گوهر يك‌دانه جوهرى داند

بقد و چهره هر آن‌كس كه شاه خوبان شد * جهان بگيرد اگر دادگسترى داند

ز شعر دلكش حافظ كسى بود آگاه * كه لطف طبع و سخن گفتن درى داند

[ 178 هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند ]

[ 178 هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند ]

هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند * و وانكه اين كار ندانست در انكار بماند

اگر از پرده برون شد دل من عيب مكن * شكر ايزد كه نه در پردهء پندار بماند

صوفيان واستدند از گرو مى همه رخت * دلق ما بود كه در خانهء خمّار بماند

محتسب شيخ شد و فسق خود از ياد ببرد * قصهء ماست كه در هر سر بازار بماند

هر مى لعل كزان دست بلورين ستديم * آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند

جُز دل من كز ازل تا بابد عاشق رفت * جاودان كس نشنيديم كه در كار بماند

گشت بيمار كه چون چشم تو گردد نرگس * شيوهء تو نشدش حاصل و بيمار بماند

از صداى سخن عشق نديدم خوش‌تر * يادگارى كه درين گنبد دوّار بماند

داشتم دلقى و صد عيب مرا مىپوشيد * خرقه رهن مى و مطرب شد و زنّار بماند

بر جمال تو چنان صورت چين حيران شد * كه حديثش همه جا در در و ديوار بماند