ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

[ 174 مژده اى دل كه دگر باد صبا بازآمد ]

[ 173 در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد ]

[ 173 در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد ]

در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد * حالتى رفت كه محراب بفرياد آمد

از من اكنون طمع صبر و دل و هوش مدار * كان تحمّل كه تو ديدى همه بر باد آمد

باده صافى شد و مرغان چمن مست شدند * موسم عاشقى و كار به بُنياد آمد

بوى بهبود ز اوضاع جهان مىشنوم * شادى آورد گُل و باد صبا شاد آمد

اى عروس هنر از بخت شكايت منما * حجلهء حُسن بياراى كه داماد آمد

دل‌فريبان نباتى همه زيور بستند * دلبر ماست كه با حُسن خداداد آمد

زير بارند درختان كه تعلّق دارند * اى خوشا سرو كه از بار غم آزاد آمد

مطرب از گفتهء حافظ غزلى نغز بخوان * تا بگويم كه ز عهد طربم ياد آمد

[ 174 مژده اى دل كه دگر باد صبا بازآمد ]

[ 174 مژده اى دل كه دگر باد صبا بازآمد ]

مژده اى دل كه دگر باد صبا بازآمد * هُدهُد خوش‌خبر از طرف سبا بازآمد

بركش اى مرغ سحر نغمهء داودى باز * كه سليمان گُل از باد هوا بازآمد

عارفى كو كه كند فهم زبان سوسن * تا بپرسد كه چرا رفت و چرا بازآمد

مردمى كرد و كرم لطف خداداد به من * كان بُت ماهرخ از راه وفا بازآمد

لاله بوى مى نوشين بشنيد از دم صبح * داغ دل بود باميّد دوا بازآمد