ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦

[ 172 عشق تو نهال حيرت آمد ]

عيبم بپوش زنهار اى خرقهء مىآلود * كان پاك پاك دامن بهر زيارت آمد

امروز جاى هركس پيدا شود ز خوبان * كان ماه مجلس افروز اندر صدارت آمد

بر تخت جم كه تاجش معراج آسمانست * همّت نگر كه مورى با آن حقارت آمد

از چشم شوخش اى دل ايمان خود نگه دار * كان جادوى كمان‌كش بر عزم غارت آمد

آلوده‌اى تو حافظ فيضى ز شاه در خواه * كان عُنصر سماحت بهر طهارت آمد

درياست مجلس او درياب وقت و درياب * هان اى زيان رسيده وقت تجارت آمد

[ 172 عشق تو نهال حيرت آمد ]

[ 172 عشق تو نهال حيرت آمد ]

عشق تو نهال حيرت آمد * وصل تو كمال حيرت آمد

بس غرقهء حال وصل كاخر * هم بر سر حال حيرت آمد

يكدل بنما كه در ره او * بر چهره نه خال حيرت آمد

نه وصل بماند و نه و اصل * آنجا كه خيال حيرت آمد

از هر طرفى كه گوش كردم * آواز سؤال حيرت آمد

شد منهزم از كمال عزّت * آن را كه جلال حيرت آمد

سر تا قدم وجود حافظ * در عشق نهال حيرت آمد