ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٧٩

[ 162 خوش آمد گُل و زان خوش‌تر نباشد ]

بسان سوسن اگر ده زبان شود حافظ * چو غُنچه پيش تواش مهر بر دهن باشد

[ 161 كى شعر تر انگيزد خاطر كه حزين باشد ]

[ 161 كى شعر تر انگيزد خاطر كه حزين باشد ]

كى شعر تر انگيزد خاطر كه حزين باشد * يك نكته ازين معنى گفتيم و همين باشد

از لعل تو گر يابم انگشترى زنهار * صد مُلك سُليمانم در زير نگين باشد

غمناك نبايد بود از طعن حسود اى دل * شايد كه چو وابينى خير تو درين باشد

هر كو نكند فهمى زين كلك خيال‌انگيز * نقشش به حرام ار خود صورتگر چين باشد

جام مى و خون دل هريك به كسى دادند * در دايرهء قسمت اوضاع چنين باشد

در كار گلاب و گل حكم ازلى اين بود * كاين شاهد بازارى وان پرده‌نشين باشد

آن نيست كه حافظ را رندى بشد از خاطر * كاين سابقهء پيشين تا روز پسين باشد

[ 162 خوش آمد گُل و زان خوش‌تر نباشد ]

[ 162 خوش آمد گُل و زان خوش‌تر نباشد ]

خوش آمد گُل و زان خوش‌تر نباشد * كه در دستت بجز ساغر نباشد

زمان خوشدلى درياب و درياب * كه دايم در صدف گوهر نباشد

غنيمت دان دمى خور در گُلستان * كه گُل تا هفتهء ديگر نباشد

ايا پُرلعل كرده جام زرّين * ببخشا بر كسى زر نباشد