ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

[ 149 دلم جُز مهر مهرويان طريقى برنمىگرد ]

بمُطربان صبوحى دهيم جامهء چاك * بدين نويد كه باد سحر گهى آورد

بيا بيا كه تو حور بهشت را رضوان * درين جهان ز براى دل رهى آورد

همىرويم بشير از با عنايت بخت * زهى رفيق كه بختم بهمرهى آورد

بجبر خاطر ما كوش كاين كلاه نمد * بسا شكست كه با افسر شهى آورد

چه نالها كه رسيد از دلم بخرمن ماه * چو ياد عارض آن ماه خرگهى آورد

رساند رايت منصور بر فلك حافظ * كه التجا بجناب شهنشهى آورد

[ 148 يارم چو قدح بدست گيرد ]

[ 148 يارم چو قدح بدست گيرد ]

يارم چو قدح بدست گيرد * بازار بُتان شكست گيرد

هركس كه بديد چشم او گفت * كو محتسبى كه مست گيرد

در بحر فتاده‌ام چو ماهى * تا يار مرا بشست گيرد

در پاش افتاده‌ام بزارى * آيا بود آنكه دست گيرد

خرّم دل آنكه همچو حافظ * جامى ز مى الست گيرد

[ 149 دلم جُز مهر مهرويان طريقى برنمىگرد ]

[ 149 دلم جُز مهر مهرويان طريقى برنمىگرد ]

دلم جُز مهر مهرويان طريقى برنمىگرد * ز هر در مىدهم پندش و ليكن درنمىگيرد