ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

[ 144 ياد باد آنكه ز ما وقت سفر ياد نكرد ]

[ 143 بسرّ جام جم آنگه نظر توانى كرد ]

[ 143 بسرّ جام جم آنگه نظر توانى كرد ]

بسرّ جام جم آنگه نظر توانى كرد * كه خاك ميكده كحل بصر توانى كرد

مباش بىمى و مطرب كه زير طاق سپهر * بدين ترانه غم از دل بدر توانى كرد

گل مراد تو آنگه نقاب بگشايد * كه خدمتش چو نسيم سحر توانى كرد

گدائى در ميخانه طُرفه اكسيريست * گر اين عمل بكنى خاك زر توانى كرد

بعزم مرحلهء عشق پيش نه قدمى * كه سودها كنى ار اين سفر توانى كرد

تو كز سراى طبيعت نمىروى بيرون * كجا بكوى طريقت گذر توانى كرد

جمال يار ندارد نقاب و پرده ولى * غبار ره بنشان تا نظر توانى كرد

بيا كه چارهء ذوق حضور و نظم امور * بفيض‌بخشى اهل نظر توانى كرد

ولى تو تا لب معشوق و جام مى خواهى * طمع مدار كه كار دگر توانى كرد

دلا ز نور هدايت گر آگهى يا بى * چو شمع خنده زنان ترك سر توانى كرد

گر اين نصيحت شاهانه بشنوى حافظ * بشاهراه حقيقت گذر توانى كرد

[ 144 ياد باد آنكه ز ما وقت سفر ياد نكرد ]

[ 144 ياد باد آنكه ز ما وقت سفر ياد نكرد ]

ياد باد آنكه ز ما وقت سفر ياد نكرد * بوداعى دل غم‌ديدهء ما شاد نكرد

آن جوان بخت كه مىزد رقم خير و قبول * بندهء پير ندانم ز چه آزاد نكرد