ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

[ 100 دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد ]

سياهى نيك بختست آنكه دايم * بود همراز و هم زانوى فرّخ

شود چون بيد لرزان سرو آزاد * اگر بيند قد دلجوى فرّخ

بده ساقى شراب ارغوانى * به ياد نرگس جادوى فرّخ

دو تا شد قامتم ، همچون كمانى * ز غم پيوسته چون ابروى فرّخ

نسيم مشك تا تارى خجل كرد * شميم زلف عنبر بوى فرّخ

اگر ميل دل هركس بجائيست * بود ميل دل من سوى فرّخ

غلام همّت آنم كه باشد * چو حافظ بنده و هند وى فرّخ

[ 100 دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد ]

[ 100 دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد ]

دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد * گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز ياد

گفتم بباد مىدهدم باده نام و ننگ * گفتا قبول كن سخن و هر چه باد باد

سود و زيان و مايه چو خواهد شدن ز دست * از بهر اين معامله غمگين مباش و شاد

بادت بدست باشد اگر دل نهى به هيچ * در معرضى كه تخت سليمان رود بباد

حافظ گرت ز پند حكيمان ملالتست * كوته كنيم قصّه كه عُمرت دراز باد