ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤

[ 92 مير من خوش مىروى كاندر سر و پا ميرمت ]

گر بايدم شدن سوى هاروت بابلى * صد گونه جادوئى بكنم تا بيارمت

خواهم كه پيش ميرمت اى بىوفا طبيب * بيمار بازپرس كه در انتظارمت

صد جوى آب بسته‌ام از ديده بر كنار * بر بوى تخم مهر كه در دل بكارمت

خونم بريخت و ز غم عشقم خلاص داد * منّت‌پذير غمزهء خنجر گذارمت

مىگريم و مرادم ازين سيل اشكبار * تخم محبّتست كه در دل بكارمت

بارم ده از كرم سوى خود تا بسوز دل * در پاى دم بدم گهر از ديده بارمت

حافظ شراب و شاهد و رندى نه وضع تست * فىالجمله مىكنى و فرومىگذارمت

[ 92 مير من خوش مىروى كاندر سر و پا ميرمت ]

[ 92 مير من خوش مىروى كاندر سر و پا ميرمت ]

مير من خوش مىروى كاندر سر و پا ميرمت * خوش خرامان شو كه پيش قدّ رعنا ميرمت

گفته بودى كى بميرى پيش من تعجيل چيست * خوش تقاضا مىكنى پيش تقاضا ميرمت

عاشق و مخمور و مهجورم بُت ساقى كجاست * گو كه بخرامد كه پيش سروبالا ميرمت

آنكه عُمرى شد كه تا بيمارم از سوداى او * گو نگاهى كن كه پيش چشم شهلا ميرمت

گفتهء لعل لبم هم درد بخشد هم دوا * گاه پيش درد و گه پيش مداوا ميرمت

خوش خرامان مىروى چشم بدار ز روى تو دور * دارم اندر سر خيال آنكه در پا ميرمت