ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

[ 91 اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت ]

[ 90 اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت ]

[ 90 اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت ]

اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت * بنگر كه از كجا بكجا مىفرستمت

حيفست طايرى چو تو در خاكدان غم * ز اينجا بآشيان وفا مىفرستمت

در راه عشق مرحلهء قرب و بُعد نيست * مىبينمت عيان و دعا مىفرستمت

هر صبح و شام قافله‌اى از دُعاى خير * در صُحبت شمال و صبا مىفرستمت

تا لشكر غمت نكند ملك دل خراب * جان عزيز خود بنوا مىفرستمت

اى غايب از نظر كه شدى همنشين دل * مىگويمت دعا و ثنا مىفرستمت

در روى خود تفرّج صُنع خُداى كن * كايينهء خداى نما مىفرستمت

تا مطربان ز شوق منت آگهى دهند * قول و غزل بساز و نوا مىفرستمت

ساقى بيا كه هاتف غيبم بمژده گُفت * با درد صبر كن كه دوا مىفرستمت

حافظ سرود مجلس ما ذكر خير تُست * بشتاب هان كه اسب و قبا مىفرستمت

[ 91 اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت ]

[ 91 اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت ]

اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت * جانم بسوختىّ و بدل دوست دارمت

تا دامن كفن نكشم زير پاى خاك * باور مكن كه دست ز دامن بدارمت

محراب ابرويت بنما تا سحرگهى * دست دعا برآرم و در گردن آرمت