ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

[ 70 مردم ديدهء ما جُز برخت ناظر نيست ]

روى تو مگر آينهء لطف الهيست * حقّا كه چنين است و درين روى و ريا نيست

نرگس طلبد شيوهء چشم تو زهى چشم * مسكين خبرش از سرو در ديده حيا نيست

از بهر خدا زلف مپيراى كه ما را * شب نيست كه صد عربده با باد صبا نيست

بازآى كه بىروى تو اى شمع دل‌فروز * در بزم حريفان اثر نور و صفا نيست

تيمار غريبان اثر ذكر جميل است * جانا مگر اين قاعده در شهر شما نيست

دى مىشد و گفتم صنما عهد بجاى آر * گفتا غلطى خواجه درين عهد وفا نيست

گر پير مُغان مرشد من شد چه تفاوت * در هيچ سرى نيست كه سرّى ز خدا نيست

عاشق چه كند گر نكشد بار ملامت * با هيچ دلاور سپر تير قضا نيست

در صومعهء زاهد و در خلوت صوفى * جُز گوشهء ابروى تو محراب دعا نيست

اى چنگ فروبُرده بخوان دل حافظ * فكرت مگر از غيرت قرآن و خدا نيست

[ 70 مردم ديدهء ما جُز برخت ناظر نيست ]

[ 70 مردم ديدهء ما جُز برخت ناظر نيست ]

مردم ديدهء ما جُز برخت ناظر نيست * دل سرگشتهء ما غير ترا ذاكر نيست

اشكم احرام طواف حرمت مىبندد * گرچه از خون دل ريش دمى ظاهر نيست

بستهء دام و قفس باد چو مُرغ وحشى * طاير سدره اگر در طلبت طاير نيست