روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٨
شگفتيهائى از گفتار كوتاه امام
نشانهء ايمان آنست كه راستگوئى را با آنكه برايت زيان دارد بر دروغى كه ترا سود مى بخشد برترى دهى .
از دروغ بپرهيز كه راستگوى در پايگاه رهائى و بزرگوارى جاى دارد و دروغگو در كنار پرتگاه نابودى است دروغگوى و مرده برابرند ، زيرا برترى زنده بر مرده ، اعتماد او برخويشتن است و اگر زنده‌اى بسخن خود اطمينان نداشته باشد زندگيش بيهوده است .
اگر راستگو باشى ترا يارى مى دهيم و اگر دروغ بگوئى كيفرت ميبخشيم دروغ ، در شوخى و واقعيت شايسته نيست و نبايد شما به دختر كوچك خود وعده‌اى بدهيد و به آن رفتار نكنيد ، دروغ انسان را ببدكارى مى كشاند .
بهترين گفتار آن است كه كردار گوينده آن را تصديق كند كسى كه گفتارش بدروغ آلوده گردد بزرگواريهاى اخلاقيش بنابودى گرايد .
هيچ شمشير برنده‌اى در دست مرد دلاور ، عزيزتر از راستگوئى نيست زشت ترين راستگوئيها ، خودستائى انسان است .
هميشه مسئول گفتار خويشم تا به آن رفتار كنم بتعهدات خويش پاى بند باشيد براى عدم تعهد خويش پوزش مخواه و پيمانت را سست مشمار و دشمنت را فريب مده