ديوان كامل و جامع هديه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٢١
« حرف ه »
457 - مرغ دلم طايريست قُدسى عرش آشيان 541
458 - منم كه شُهرهء شهرم به عشق ورزيدن 542
459 - مىسوزم از فِراقت ، روى از جفا بگردان 543
460 - مىفكن بر صفِ رندان نظرى بهتر ازين 544
461 - نكته‌اى دلكش بگويم ، خال آن مَهرو ببين 545
462 - يا رب آن آهوىِ مشكين به خُتن بازرسان 546
« حرف و »
« حرف و »
463 - اى آفتاب آينه‌دارِ جمال تو 547
464 - اى پيك راستان خبر يار ما بگو 548
465 - اى خونبهاى نافهء چين ، خاك راه تو 549
466 - اى قباىِ پادشاهى ، راست بر بالاى تو 550
467 - به جانِ پير خرابات و حق نعمت او 551
468 - تابِ بنفشه مىدهد طرّهء مشك‌ساىِ تو 552
469 - خطّ عِذارِ يار كه بگرفت ماه ازو 553
470 - گفتا برون شدى به تماشاى ماهِ نو 554
471 - گلبنِ عيش مىدمد ، ساقى گل‌عذار كو ؟ 555
472 - مرا چشميست خون‌افشان ز دستِ آن كمان ابرو 556
473 - مزرعِ سبز فلك ديدم و داسِ مَه نو 557
« حرف ه »
« حرف ه »
474 - از سوز دل نوشتم ، نزديك دوست نامه 558
475 - اى از فروغ رويت ، روشن چراغ ديده 559
476 - چراغِ روى ترا شمع گشت پروانه 560
477 - خُنُك ! نسيم معنبرشمامهء دلخواه 561
478 - دامن‌كشان همىشد در شَربِ زركشيده 562
479 - در سراى مغان رُفته بود و آب‌زده 563
480 - دوش رفتم به دَرِ ميكده ، خواب‌آلوده 564
481 - سحرگاهان كه مخمورِ شبانه 565
482 - عيديست و موسم گل ، ساقى بيار باده 566
483 - عيشم مدام است از لعلِ دلخواه 567
484 - گر تيغ بارد در كوى آن ماه 568
485 - ناگهان پرده برانداخته‌اى ، يعنى چه ؟ 569
486 - نصيب من چو خرابات كرده است اللّه 570
487 - وصال او ز عمر جاودان بِهْ 571