ديوان كامل و جامع هديه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧١٨
« حرف م »
353 - اى رُخَت چون خُلد و لعلت سلسبيل 437
354 - به سِحْرِ لعبت چشم تو اى خجسته خصال 438
355 - به وقتِ گل شدم از توبهء شرابِ خَجِل 439
356 - خوش خبر باشى ، اى نسيم شمال 440
357 - داراى ، جهان نصرتِ دين خسروِ كامل 441
358 - رهروان را عشق بس باشد دليل 442
359 - شممت روح و داد و شمت برق وصال 443
360 - هر نكته‌اى كه گفتم در وصفِ آن شمايل 444
« حرف م »
« حرف م »
361 - آنكه پامال جفا كرد چو خاك را هم 445
362 - اگر برخيزد از دستم كه با دلدار بنشينم 446
363 - اين چه شوريست كه در دور قمر مىبينم 447
364 - بارها گفته‌ام و بارِ دگر مىگويم 448
365 - بازآى ساقيا كه هواخواهِ خدمتم 449
366 - بشرى اذا السّلامة حلّت بذى سلم 450
367 - بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم 451
368 - به تيغم گر كُشد دستش نگيرم 452
369 - به عزمِ توبه ، سحر گفتم استخاره كنم 453
370 - به غير از آنكه بشد دين و دانش از دستم 454
371 - به مژگانِ سيه كردى ، هزاران رخنه در دينم 455
372 - بيا تا گل برافشانيم و مى در ساغر اندازيم 456
373 - بىتو اى سروِ روان ، با گل و گلشن چكنم 457
374 - تا سايهء مباركت افتاد بر سرم 458
375 - تو همچو صبحى و من شمعِ خلوتِ سحرم 459
376 - چرا نَه در پى عزمِ ديار خود باشم 460
377 - چل سال رفت و بيش كه من لاف مىزنم 461
378 - حاشا كه من به موسمِ گُل تركِ مِى ، كنم 462
379 - حاليا مصلحتِ وقت در آن مىبينم 463
380 - حجابِ چهرهء جان مىشود ، غبار تنم 464
381 - خرّم آن روز كزين منزلِ ويران بروم 465
382 - خيالِ روى تو چون بگذرد به گلشنِ چشم 466
383 - خيالِ روى تو در كارگاهِ ديده كشيدم 467
384 - خيز تا از دَرِ ميخانه گشادى طلبيم 468
385 - خيز تا خرقهء صوفى به خرابات بريم 469
386 - در خراباتِ مغان گر گذر افتد بازم 470