ديوان كامل و جامع هديه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٧

[ ساقى اگرت هواى ماهى . . . ]

على ( ع ) فرمود :

« به درستى كه در قرآن آيه‌اى وجود دارد كه همهء طب را دربر مىگيرد ، و آن اينست ، بخوريد و بياشاميد و ليكن اسراف نكنيد »

ساقى اگرت هواى ماهى * جز باده ميار پيش ماشى

سجّاده و خرقه در خرابات * به فروش و بيار جرعه‌اى مى

گر زنده‌دلى شنو ز مَستان * در گلشن جان نداى يا حى

با درد درآ به بوى درمان * اكنون بنگر ز عشق لا شى

اسرار دل است در ره عشق * آواز سماع و نالهء نى

يك مفلس پاك‌باز در عشق * بهتر ز هزار حاتم طى

سلطان صفت آن بت پرىوش * مىآمد و خلق شهر در پى

مردم نگران به روى خوبش * وز شرم فكنده عارضش خوى

حافظ ز غم تو چند نالد * آخر من دل‌شكسته تا كى

بنشينم و با غم تو سازم * جان در سروكار عشق بازم

شاهى كه پناه ملك و دين است * در خورد هزار آفرين است

نوباوهء خاندان ملك است * گلدستهء بوستان دين است

هم نسل شهنشه زمان است * هم نقد خليفه زمين است

آثار و دلايل سعادت * تابنده چو نورش از جبين است

در ملك جهان بفرّ شاهى * انصاف كه كوكب يقين است

در خاتم قدر او نهفته * فيروزهء چرخ در نگين است

تيغش به ميان كفر و اسلام * سدّيست و ليكن آهنين است

كلك از كف دست اوست دُر بار * شمشير ببازويش سزاوار

اى سايهء رحمت الهى * وى غنچهء باغ پادشاهى

هرگز به شمايل تو سروى * نارسته ز بوستان شاهى

هم چرخ جمال را تو مهرى * هم برج جلال را تو ماهى

درخواستم از خداى بىچون * بختت به دعاى صبحگاهى

بر نام تو مهر كرده گردون * منشور اوامر و نواهى

بر سلطنت تو بىتكلّف * تمكين تو مىدهد گواهى

نام تو يقين كه مىبرآرد * آوازهء ماه تا به ماهى

گردون كه لطيفها برآرد * درّى چو تو در صدف ندارد