شرح فصوص الحكمة — الصفحة ٣٠٨

[ 44 ] ( حس ظاهر معنى مخلوط و حاضر را ادراك مىكند )

عقلى و سايهء او كه انسان تمام است ، و انسان حسّى بالقوّة است . پس معلّم گفت اگر اين عوارض در حقيقت انسان معتبر بودى ، هر « 545 »

انسان را اين عوارض خاصّه « 546 »

بودى .

و ايضا گفت : چون محسوس از محاذات حسّ زايل گردد ، محسوس ( 110 ر ) نشود . پس نيابد محسوس الّا صورت در مادّه را . كه اگر صورت مجرّد بودى به زوال « 547 »

محسوس زايل نگشتى ، كه عقل در يابد حقيقت و كنه امور را چنان كه هست ، و حقيقت امور باقى بود بىتغيّر . پس صورت عقلى باقى بود .

و ايضا صورت عقلى را عقل جزئى در خود يابد ، و صورت حسّى را بيرون از خود . و امور بيرون از خود از آن رو كه بيرون « 548 »

از خوداند ، از خود نباشند . پس زوال را مستعدّ باشند . و هر چيز از آن روى كه در خود است باقى بود . ازين است كه يقين هرگز زوال نپذيرد . « 549 »

خدا روزى كند يقين ما را و شما را ، و احتياج در دانش از ما دور نگرداند ، بحقّ محمّد و آله !

( 545 ) - م : هى .

( 546 ) - م : معتبر .

( 547 ) - م : زوايل .

( 548 ) - م : « از خود . . . . بيرون » ندارد .

( 549 ) - ط : نبزيرد .