شرح فصوص الحكمة

• المؤلف: محمد تقي الأستر آبادي
• الوفاة: 1058
• القسم: الأخلاق والعرفان
• الناشر: دانشگاه تهران - تهران

ابدأ القراءة

فهرس الكتاب

• سلسلهء دانش ايرانى
• فهرست مطالب « 1 » ( 1 ) عنوان‌ها در متن براى سهولت استفاده به كتاب افزوده شده است .
• ديباچه از محمد تقى دانش‌پژوه
• ابن سينا و مؤلف رسالة الفصوص فى الحكمة اطلاعاتى چند در اين مسأله ترجمه دكتر ابو القاسم پورحسيني
• آيا مؤلف « فصوص الحكمه » فارابى است ؟ ترجمه دكتر ابو القاسم پورحسيني
• الف - قواى انسانى
• ب - بحث المعرفة ( شناسائى )
• ج - آزادى و جبر علمى
• د - فرهنگ « قاموس خاص » و روش فارابى
• [ مقدمه ]
• گفتار نخستين در وجود فلسفه و بيان موضوع فلسفهء اولى و كيفيت تنزل آن به علوم جزئى
• گفتار دويم در جدايى فلسفه از كلام و نحو بحث هر يك
• گفتار سيم در بيان مسألهء اثبات واجب و نفى برهان لم كه « الواجب لا برهان له »
• گفتار چهارم در بيان معنى وجود و شىء
• گفتار پنجم در بيان معنى ماهيت و ذاتى و عرضى و جنس و فصل و هويت
• فص [ 1 ] در ماهيت و هويت امور
• باب از سخن در براهين كه گفته‌اند بر اثبات واجب الوجود
• فص [ 2 ] ماهيت معلول وجودش فى ذاته ممتنع نيست
• فص [ 3 ] ماهيت معلول از جهت ذاتش « ليس » و از جهت غيرش « ايس » است
• ( باب آراى خلق در عالم و حدوث و قدم و كيفيت صدور نظام از ذات احديت )
• ( بحث تفصيلى دربارهء اثبات هيولى )
• فص [ 4 ] هر ماهيتى مقول بر كثيرين است
• فص [ 5 ] هر فرد از افراد ماهيتى كه مشترك در آن افراد است . . .
• فص [ 6 ] فصل را مدخلى در ماهيت جنس نيست
• فص [ 7 ] وجوب وجود به فصول منقسم نمىشود
• فص [ 8 ] وجوب وجود منقسم نمىشود با حمل كثيرين بعدد
• فص [ 9 ] وجوب وجود تقسيم نمىشود به اجزاء قوام
• فص [ 10 ] واجب الوجود را موضوعى نيست
• فص [ 11 ] واجب الوجود عالم است به جميع ممكنات
• اما آراى قدماء در كار علم
• ( كيفيت علم بارى تعالى به جزئيات )
• ( اتحاد عاقل و معقول را نتوان فهميد )
• [ 12 ] ( ذات واجب تعالى حق و باطن و ظاهر است )
• [ 13 ] ( علم واجب الوجود به جزئيات شخصيه )
• [ 14 ] ( علم اول وحدانى بود و در علم دوم كثرت باشد )
• ( مدرك كليات و جزئيات نفس است )
• [ 15 ] ( نفوذ به احديت ، دهشت ابدى ، قلم ، لوح و خلق )
• [ 16 ] ( نامتناهى در عالم خلق ممتنع است و در عالم امر واجب )
• [ 17 ] ( عالم ربوبى ، عالم امر ، عالم خلق و دوران عوالم به مبدأ تعالى )
• [ 18 ] ( معرفت پروردگار به ذات و به آثار )
• [ 19 ] ( چون ذات حق را شناختى حق را و باطل را خواهى شناخت )
• [ 20 ] ( كنه ذات واجب را نتوان شناخت )
• [ 21 ] ( ادراك ، لذت ، الم و مطلوب قوهء دراكه كمال است )
• [ 22 ] ( كمال و لذت نفس مطمئنه عرفان حق اول است )
• [ 23 ] ( نفس مطمئنه در اتصال شادان و در فراق سوزان )
• [ 24 ] ( نه هر داراى لذت و صحت بدان آگاه است )
• [ 25 ] ( چون پرده بر افتد هر كس به درد خود آشنا شود )
• [ 26 ] ( پرده‌ها را به يك سوى نه تا به صقع ملكوت درآيى )
• [ 27 ] ( آنچه نزد خدا است در پايهء بالاى هستى بود )
• [ 28 ] ( آنكه به مشاهده نايل آيد ملازم حضرت باشد و ديگران هيچ )
• [ 29 ] ( آسمان و زمين و آب و باران همه نماز مىگزارند )
• [ 30 ] ( روح بىشكل و آينده نگر و نقش‌پذير عالم جبروت )
• [ 31 ] ( روح انسان جامع عالم خلق و عالم امر )
• [ 32 ] ( نبوت داراى قوهء قدسيه و معجزات و مبلغ فرمان خدا )
• باب از سخن در اثبات نبوت و بيان اينكه عالم از معصوم خالى نتواند بود به اعتقاد حكماء
• ( نبوت پيغمبر ما محمد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله )
• [ 33 ] ( ملائكه صور علميه است و روح قدسى با آنها در ارتباط )
• [ 34 ] ( تمهيد بيان كيفيت نزول وحى به تجسم جبرئيل )
• [ 35 ] ( قواى روح انسان موكل بر عمل و موكل بر ادراك )
• [ 36 ] ( حفظ شخص و حفظ نوع )
• [ 37 ] ( عمل حيوانى جذب منافع و دفع مضار است )
• [ 38 ] ( عمل انسانى اختيار جميل و نافع و سد فاقت جهل و سفه است )
• [ 39 ] ( مناسبت ادراك با انتقاش )
• [ 40 ] ( ادراك ظاهرى و ادراك باطنى در حيوان )
• [ 41 ] ( تأثر هر يك از حواس از محسوس خود )
• [ 42 ] ( بصر ، سمع ، لمس ، شم و ذوق )
• [ 43 ] ( مصوره ، واهمه ، حافظه ، مفكره و متخيله )
• [ 44 ] ( حس ظاهر معنى مخلوط و حاضر را ادراك مىكند )
• [ 45 ] ( وهم و حس باطن معنى مخلوط و حاضر را ادراك مىكند )
• [ 46 ] ( روح انسانى معنى را به حقيقت ادراك مىكند )
• [ 47 ] ( روح قدسى از ملك فرا گيرد و در اجسام عالم تأثير گذارد )
• [ 48 ] ( ارواح عاميه به ميل به ظاهر از باطن وامانند )
• [ 49 ] ( حس مشترك در خواب و بيدارى فعاليت دارد )