شرح فصوص الحكمة — الصفحة ٢٨٩
( نبوت پيغمبر ما محمد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله )
نپذيرد « 510 »
مدام ، بل به ندرت افتد . و آنچه ما گفتيم از ضرورت ضرورت ولايت مطلقه است ، كه حكماء آن را عصمت گويند ، كه هرگز خلاف حكم خدا ازيشان به ظهور نيابد . لازم آمد نبوّت . عبادات تذكرهء معبود ديگر از آن ، تا « 511 »
خلق كه مايلند به كسل و متابعت ( 104 پ ) شهوات به مرور روزگار شرع را فراموش نكنند . و كذلك هر يك از امور و نواهى ناموسى را سرّى باشد عقلى ، بعضى بر عقول جزئيّه ، پيدا ، و بعضى پنهان . پس پيدا كرديم كه در مسألهء حسن و قبح حكيم و معتزلى متّفقند « 512 »
كه حسن و قبح عقلى است ، و اشعرى با ايشان مخالف است .
و نعود إلى الكتاب :
( 510 ) - ط : نپزيرد .
( 511 ) - ط : با .
( 512 ) - م : معتقدند .