غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٩٩

482 [ سلامى چو بوى خوش آشنايى ]

482 [ سلامى چو بوى خوش آشنايى ]

482 [ سلامى چو بوى خوش آشنايى ]

1 سلامى چو بوى خوش آشنايى * بر آن مردم ديدهء روشنايى

2 درودى چو نور دل پارسايان * بدان شمع خلوتگه پارسايى

3 نمىبينم از همدمان هيچ بر جاى * دلم خون شد از غصه ، ساقى كجايى

4 مى صوفىافكن كجا مىفروشند ؟ * كه در تابم از دست زهد ريايى

5 ز كوى مغان رخ مگردان ، كه آنجا * فروشند مفتاح مشكل‌گشايى

6 رفيقان چنان عهد صحبت شكستند * كه گويى نبودست ، خود آشنايى

7 عروس جهان گرچه در حدِّ حسن است * ز حد مىبرد شيوهء بىوفايى

8 دل خستهء من گرش همتى هست * نخواهد ز سنگين دلان موميايى

9 بياموزمت كيمياى سعادت * ز هم صحبت بد ، جدايى جدايى

10 مرا گر تو بگذارى اى نفس طامع * بسى پادشايى كنم در گدايى

11 مكن « حافظ » از جور گردون شكايت * چه دانى تو اى بنده ، كار خدايى