غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٩١

478 [ سحرم هاتف ميخانه به دولت‌خواهى ]

478 [ سحرم هاتف ميخانه به دولت‌خواهى ]

478 [ سحرم هاتف ميخانه به دولت‌خواهى ]

1 سحرم هاتف ميخانه به دولت‌خواهى * گفت بازآى كه ديرينهء اين درگاهى

2 همچو جم جرعهء ما كش كه ز سرِّ دو جهان * پرتو جام جهان‌بين دهدت آگاهى

3 بر در ميكده ، رندان قلندر باشند * كه ستانند و دهند افسر شاهنشاهى

4 خشت زير سر و بر تارَك هفت اختر پاى * دست قدرت نگر و منصب صاحب جاهى

5 سر ما و در ميخانه ، كه طرف بامش * به فلك بر شد و ديوار ، بدين كوتاهى

6 اگرت سلطنت فقر ببخشند ، اى دل * كمترين ملك تو از ماه بود تا ماهى

7 قطع اين مرحله بىهمرهى خضر مكن * ظلماتست ، بترس از خطر گمراهى

8 تو در فقر ندانى زدن از دست مده * مسند خواجگى و مجلس « توران شاهى »

9 « حافظ » خام طمع شرمى ازين قصه بدار * عملت چيست كه مزدش دو جهان مىخواهى