غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٩
32 [ زلفت هزار دل به يكى تار مو ببست ]
32 [ زلفت هزار دل به يكى تار مو ببست ]
32 [ زلفت هزار دل به يكى تار مو ببست ]
1 زلفت هزار دل به يكى تار مو ببست * راه هزار چاره‌گر از چارسو ببست
2 تا عاشقان به بوى نسيمش دهند جان * بگشود نافه‌اى و درِ آرزو ، ببست
3 شيدا از آن شدم كه نگارم چو ماه نو * ابرو نمود و جلوه‌گرى كرد و رو ببست
4 ساقى به چند رنگ مى اندر پياله ريخت * اين نقشها نگر كه چه خوش در كدو ببست
5 يا رب چه نغمه كرد صراحى كه خون خُم * با نغمه‌هاى غلغلش اندر گلو ببست
6 مطرب چه پرده ساخت كه در حلقهء سماع * بر اهل وجد و حال درِ هاىوهو ببست
7 حافظ هر آنكه عشق نورزيد و وصل خواست * احرام طوف كعبهء دل بىوضو ببست