غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٨٧

476 [ بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوى ]

476 [ بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوى ]

476 [ بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوى ]

1 بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوى * مىخواند دوش درس مقامات معنوى

2 يعنى بيا كه آتش موسى نمود گل * تا از درخت نكتهء توحيد بشنوى

3 مرغان باغ قافيه‌سنجند و بذله گوى * تا خواجه مىخورد به غزلهاى پهلوى

4 خوش وقت بورياى گدايى و خواب امن * كاين عيش نيست در خور اورنگ خسروى

5 جمشيد جز حكايت جام از جهان نبرد * زنهار دل مبند بر اسباب دنيوى

6 اين قصهء عجب شنو از بخت واژگون * ما را بكُشت يار به انفاس عيسوى

7 چشمت به غمزه ، خانهء مردم خراب كرد * مخموريت مباد كه خوش مست مىروى

8 دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر * كاى نور چشم من بجز از كشته نَدرَوى

9 ساقى مگر وظيفهء « حافظ » زياده دارد * كاشفته گشت طرّه و دستارِ مولوى