غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

31 [ ما را ز خيال تو چه پرواى شراب است ]

31 [ ما را ز خيال تو چه پرواى شراب است ]

31 [ ما را ز خيال تو چه پرواى شراب است ]

1 ما را ز خيال تو چه پرواى شراب است * خم گو سر خود گير كه خُم‌خانه خراب است

2 گر خمر بهشت است بريزيد كه بىدوست * هر شربت عذبم كه دهى عين عذاب است

3 افسوس كه شد دلبر و در ديده گريان * تحريرِ خيال خط او نقش بر آب است

4 بيدار شو اى ديده كه ايمن نتوان بود * زين سيل دمادم كه درين منزل خواب است

5 معشوقه عيان مىگذرد بر تو و ليكن * اغيار همىبيند از آن بسته نقاب است

6 گل بر رخ رنگين تو تا لطف عرق ديد * در آتش رشك از غم دل غرق گلاب است

7 سبزست در و دشت بيا تا نگذاريم * دست از سرِ آبى كه جهان جمله سرابست

8 در كنج دماغم مطلب جاى نصيحت * كاين گوشه پر از زمزمهء چنگ و رباب است

9 حافظ چه شد ار عاشق و رندست و نظرباز * بس طُور عجب لازم ايام شباب است