غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٦٩

467 [ دو يار زيرك و از بادهء كهن دو منى ]

467 [ دو يار زيرك و از بادهء كهن دو منى ]

467 [ دو يار زيرك و از بادهء كهن دو منى ]

1 دو يار زيرك و از بادهء كهن دو منى * فراغتى و كتابى و گوشهء چمنى

2 من اين مقام به دنيا و آخرت ندهم * اگر چه در پىام افتند هر دم انجمنى

3 هر آنكه كنج قناعت به گنج دنيا داد * فروخت يوسف مصرى به كمترين ثمنى

4 بيا كه رونق اين كارخانه كم نشود * به زهد همچو تويى يا به فسق همچو منى

5 ز تندباد حوادث نمىتوان ديدن * درين چمن كه گلى بوده است يا سمنى

6 ازين سَموم كه بر طرف بوستان بگذشت * عجب كه بوى گلى هست و رنگ نسترنى

7 ببين در آينهء جام نقش‌بندىِ غيب * كه كس به ياد ندارد چنين عجب زَمنى

8 به صبر كوش تو اى دل كه حق رها نكند * چنين عزيز نگينى به دست اهرمنى

9 مزاج دهر تبه شد درين بلا « حافظ » * كجاست فكر حكيمى و راى برهمنى