غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٦٥

465 [ گفتند خلايق كه تويى يوسف ثانى ]

465 [ گفتند خلايق كه تويى يوسف ثانى ]

465 [ گفتند خلايق كه تويى يوسف ثانى ]

1 گفتند خلايق كه تويى يوسف ثانى * چون نيك بديدم به حقيقت به از آنى

2 شيرين‌تر از آنى به شكرخنده كه گويم * اى خسرو خوبان ، كه تو شيرين زمانى

3 تشبيه دهانت نتوان كرد به غنچه * هرگز نبود غنچه بدين تنگ‌دهانى

4 صد بار بگفتى كه دهم زان دهنت كام * چون سوسن آزاده چرا جمله زبانى ؟

5 گفتى بدهم كامت و جانت بستانم * ترسم ندهى كامم ، و جانم بستانى

6 چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند * بيمار كه ديده‌ست بدين سخت‌كمانى ؟

7 چون اشك بيندازيَش از ديدهء مردم * آن را كه دمى از نظر خويش برانى

8 در راه تو « حافظ » چو قلم كرد ز سر پاى * چون نامه چرا يك‌دمش از لطف نخوانى ؟