غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٥١

458 [ كه برد به نزد شاهان ز من گدا پيامى ]

458 [ كه برد به نزد شاهان ز من گدا پيامى ]

458 [ كه برد به نزد شاهان ز من گدا پيامى ]

1 كه برد به نزد شاهان ز من گدا پيامى ؟ * كه به كوى مىفروشان ، دو هزار جم به جامى

2 شده‌ام خراب و بدنام و هنوز اميدوارم * كه به همّتِ عزيزان برسم به نيك‌نامى

3 تو كه كيميافروشى نظرى به قلب ما كن * كه بضاعتى نداريم و فكنده‌ايم دامى

4 عجب از وفاى جانان ، كه تفقدى نفرمود * نه به نامه‌اى پيامى ، نه به خامه‌اى سلامى

5 سر خدمت تو دارم ، بخرم به لطف و مفروش * كه چو بنده كمتر افتد ، به مباركى غلامى

6 به كجا برم شكايت ، به كه گويم اين حكايت ؟ * كه لبت حيات ما بود و نداشتى دوامى

7 اگر اين شراب خام است و گر آن حريف پخته * به هزار بار ، بهتر ز هزار پخته خامى

8 زِ رهم ميفكن اى شيخ به دانه‌هاى تسبيح * كه چو مرغ ، زيرك افتد ، نفتد به هيچ دامى

9 بگشاى تير مژگان و بريز خون « حافظ » * كه چنين كشنده‌اى را نكند كس انتقامى