غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٤٩

457 [ زان مى عيش كز او پخته شود هر خامى ]

457 [ زان مى عيش كز او پخته شود هر خامى ]

457 [ زان مى عيش كز او پخته شود هر خامى ]

1 زان مى عيش كز او پخته شود هر خامى * گرچه ماه رمضانست ، بگردان جامى

2 روزه هر چند كه مهمان عزيز است اى دل * صحبتش موهبتى دان و شُدن انعامى

3 مرغ زيرك به در خانقه اكنون نپرد * كه نهاده‌ست به هر مجلس وعظى دامى

4 گله از زاهد بدخو نكنم ، رسم اين است * كه چو صبحى بدمد ، در پىاش افتد شامى

5 يار من چون بخرامد به تماشاى چمن * برسانش ز من اى پيك صبا پيغامى

6 آن حريفى كه شب و روز مى صاف كشد * بود آيا كه كند ياد ز دُردآشامى ؟

7 روزها رفت كه دست من مسكين ، نگرفت * ساق شمشادقدى ساعد سيم‌اندامى

8 « حافظا » گر ندهد داد دلت آصف عهد * كام ، دشوار بدست آورى از خودكامى