غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩٠٥

435 [ ترا كه هر چه مراد است در جهان دارى ]

435 [ ترا كه هر چه مراد است در جهان دارى ]

435 [ ترا كه هر چه مراد است در جهان دارى ]

1 ترا كه هر چه مراد است در جهان دارى * چه غم ز حال ضعيفان ناتوان دارى ؟

2 بخواه جان و دل از بنده و روان بستان * كه حكم بر سر آزادگان روان دارى

3 ميان ندارى و دارم عجب كه هر ساعت * ميان مجمع خوبان كنى ميان دارى

4 بياض روى تو را نيست نقش در خور از آنك * سوادى از خط مشكين بر ارغوان دارى

5 بنوش مى كه سبك روحى و لطيف ، مدام * على الخصوص در آن دم كه سرگران دارى

6 مكن عتاب ازين بيش و جور بر دل ما * بكن هر آنچه توانى كه جاى آن دارى

7 به اختيار ، گرت صدهزار تير جفاست * به قصد جان من خسته ، در كمان دارى

8 بكش جفاى رقيبان مدام و خوش‌دل باش * كه سهل باشد اگر يار مهربان دارى

9 به وصل دوست گرت دست مىدهد يكدم * برو كه هر چه مراد است در جهان دارى

10 چو گل به دامن ازين باغ مىبرى « حافظ » * چه غم ز ناله و فرياد باغبان دارى ؟