غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٨٩١

428 [ سَبَتْ سَلْمى بِصُدغَيها فُؤادى ]

1 سَبَتْ سَلْمى بِصُدغَيها فُؤادى * و روحى كل يومٍ لى يُنادى

2 خدا را بر من بيدل ببخشاى * و اوصِلنى عَلى رغمِ الاعادى

3 لآية مَنْ انْكَرتَنى عَن عشقِ سَلْمى * ته ز اول آن روى نهكو بوادى

4 كه همچون مُتْ بيوتَن دل واى ره * غريقُ العِشق فى بحرِ الوِداد

5 بپىماچان غرامت بِسپَر يَمن * غَرَتْ يك وى روشتى از امادى

6 غم اين دل بواتت خورد ناچار * وغرنه او بنى آنچت نشادى

7 نگارا در غم سوادى عشقت * تَوَكّلنا عَلى ربِّ العِباد

8 دل « حافظ » شد اندر چين زلفت * بليلٍ مُظلمٍ و اللّه هادى