غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٣

404 [ خَطِّ عِذار يار كه بگرفت ماه ازو ]

1 خَطِّ عِذار يار كه بگرفت ماه ازو * خوش حلقه‌ايست ليك به در نيست راه ازو

2 ابروى دوست گوشهء محراب دولت است * آنجا بمال چهره و حاجت بخواه ازو

3 اى جرعه نوش مجلس جم ، سينه پاك دار * كآيينه‌ايست جام جهان‌بين كه آه ازو

4 سلطان غم هر آنچه تواند بگو بكن * من برده‌ام به باده‌فروشان پناه ازو

5 كردار اهل صومعه‌ام كرد مىپرست * اين دوده بين ، كه نامهء من شد سياه ازو

6 ساقى چراغ مى به ره آفتاب دار * گو برفروز مشعلهء صبحگاه ازو

7 آبى به روزنامهء اعمال ما فشان * بتوان مگر سترد حروف گناه ازو

8 « حافظ » كه ساز مجلس عُشاق راست كرد * خالى مباد عرصهء اين بزمگاه ازو

9 آيا درين خيال كه دارد گداى شهر * روزى بود كه ياد كند پادشاه ازو