غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٨١٣

389 [ اى نور چشم من ، سخنى هست ، گوش كن ]

1 اى نور چشم من ، سخنى هست ، گوش كن * تا ساغرت پر است بنوشان و نوش كن

2 پيران سخن ز تجربه گويند و گفتمت * هاى اى پسر كه پير شوى ، پند گوش كن

3 بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق * خواهى كه زلف يار كشى ترك هوش كن

4 تسبيح و خرقه لذت مستى نبخشدت * همت درين عمل طلب از مىفروش كن

5 برگ نوا تبه شد و ساز طرب نماند * اى چنگ ناله بركش و اى دف خروش كن

6 در راه عشق وسوسهء اهرمن بسىست * پيش آى و گوش دل به پيام سروش كن

7 ساقى كه جامت از مى صافى تهى مباد * چشم عنايتى به من درد نوش كن

8 سرمست در قباى زرافشان چو بگذرى * يك بوسه نذر « حافظ » پشمينه پوش كن