غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٨٠٧

386 [ گلبرگ را ز سنبل مشكين نقاب كن ]

386 [ گلبرگ را ز سنبل مشكين نقاب كن ]

386 [ گلبرگ را ز سنبل مشكين نقاب كن ]

1 گلبرگ را ز سنبل مشكين نقاب كن * يعنى كه رخ بپوش و جهانى خراب كن

2 بگشا به شيوه نرگس پُرخواب مست را * وز رشك ، چشم نرگس رعنا به خواب كن

3 بفشان عرق ز چهره و اطراف باغ را * چون شيشه‌هاى ديده ما پُرگلاب كن

4 ايام گل چو عمر به رفتن شتاب كرد * ساقى به دور بادهء گلگون شتاب كن

5 بوى بنفشه بشنو و زلف نگار گير * بنگر به رنگ لاله و عزم شراب كن

6 همچون حباب ، ديده به روى قدح گشاى * وين خانه را قياسِ اساس از حباب كن

7 زانجا كه رسم و عادت عاشق‌كُشىّ تست * با دشمنان قدح كش و با ما عتاب كن

8 « حافظ » وصال مىطلبد از ره دعا * يا رب دعاى خسته دلان ، مستجاب كن