غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٨٥

375 [ چندانكه گفتم غم با طبيبان ]

1 چندانكه گفتم غم با طبيبان * درمان نكردند مسكين غريبان

2 درج محبت بر مُهرِ خود نيست * يا رب مبادا كام رقيبان

3 آن گل كه هر دم در دست باديست * گو شرم بادت از عندليبان

4 ما درد پنهان با يار گفتيم * نتوان نهفتن درد از طبيبان

5 يا رب امان ده تا بازبيند * چشم محبّان ، روى حبيبان

6 اى منعم آخر بر خوان جودت * تا چند باشيم ؟ از بىنصيبان

7 « حافظ » نگشتى شيداى گيتى * گر مىشنيدى پند اديبان