غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٨١

373 [ گرچه ما بندگان پادشهيم ]

373 [ گرچه ما بندگان پادشهيم ]

373 [ گرچه ما بندگان پادشهيم ]

1 گرچه ما بندگان پادشهيم * پادشاهان ملك صبحگهيم

2 گنج در آستين و كيسه تهى * جام گيتىنماى و خاك رهيم

3 هوشيار حضور و مست غرور * بحر توحيد و غرقهء گنهيم

4 شاهد بخت چون كرشمه كند * ماش آيينهء رخ چو مهيم

5 شاه بيدار بخت را هر شب * ما نگهبان افسر و كلهيم

6 گو غنيمت شمار همت ما * كه تو در خواب و ما به ديده‌گهيم

7 شاه منصور واقف است كه ما * روى همت به هر كجا كه نهيم

8 دشمنان را ز خون كفن سازيم * دوستان را قباى فتح دهيم

9 رنگِ تزوير پيش ما نبود * شير سرخيم و افعى سيَهيم

وام « حافظ » بگو كه بازدهند * كرده‌اى اعتراف و ما گُوَهيم