غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٦٥

365 [ خيز تا خرقهء صوفى به خرابات بريم ]

1 خيز تا خرقهء صوفى به خرابات بريم * شطح و طامات به بازار خرافات بريم

2 تا همه خلوتيان جام صبوحى گيرند * چنگ صبحى ، به در پير مناجات بريم

3 ور نهد در ره ما خار ملامت زاهد * از گلستانش به زندان مكافات بريم

4 شرممان باد ز پشمينهء آلودهء خويش * گر بدين فضل و كرم ، نام كرامات بريم

5 قدر وقت ار نشناسد دل و كارى نكند * بس خجالت كه ازين حاصل اوقات بريم

6 سوى رندان قلندر به ره‌آوردِ سفر * دلق بسطامى و سجّادهء طامات بريم

7 با تو آن عهد كه در وادى ايمن بستيم * همچو « موسى » ارِني گوى ، به ميقات بريم

8 فتنه مىبارد ازين سقف مُقَرْنَس برخيز * تا به ميخانه پناه از همه آفات بريم

9 كوس ناموس تو از كنگرهء عرش زنيم * عَلَم عشق تو بر بامِ سماوات بَريم

10 خاك كوى تو به صحراى قيامت فردا * همه بر فرق سر ، از بهر مباهات بريم

11 در بيابان فنا گم شدن آخر تا چند ؟ * ره بپرسيم مگر پى به مهمات بريم

12 « حافظ » آب رخ خود ، بر در هر سِفله مريز * حاجت آن به كه برِ قاضى حاجات بريم