غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٦٣

364 [ بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم ]

364 [ بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم ]

364 [ بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم ]

1 بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم * كز بهر جرعه‌اى همه محتاج اين دريم

2 جايى كه تخت و مسند جم مىرود به باد * گر غم خوريم خوش نبود به كه مىخوريم

3 تا بو كه دست در كمر او توان زدن * در خون دل نشسته چو ياقوت احمريم

4 روز نخست چون دم رندى زديم و عشق * شرط آن بود كه جز ره اين شيوه نسپريم

5 واعظ مكن نصيحت شوريدگان كه ما * با خاك كوى دوست ، به فردوس ننگريم

6 زان پيشتر كه عمر گرانمايه بگذرد * « بگذار تا مقابل روى تو ، بگذريم » !

7 چون صوفيان به حالت و رقصند مقتدا * ما نيز هم به شعبده ، دستى برآوريم

8 از جرعهء تو خاك زمين دُرّ و لعل يافت * بيچاره ما كه پيشِ تو از خاك ، كمتريم

9 « حافظ » چو ره به كنگرهء كاخ وصل نيست * با خاك آستانهء اين در ، بسربريم