غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٦١

363 [ ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم ]

1 ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم * محصول دعا در ره جانانه نهاديم

2 در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش * اين داغ كه ما بر دل ديوانه نهاديم

3 سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد * تا روى درين منزل ويرانه نهاديم

4 در دل ندهم ره ، پس ازين ، مهر بتان را * مُهرِ لب او بر در اين خانه نهاديم

5 در خرقه ازين بيش منافق نتوان بود * بنياد ازين شيوهء رندانه نهاديم

6 چون مىرود اين كشتى سرگشته كه آخر * جان در سر اين گوهر يك‌دانه نهاديم

7 المنةُ لِله كه چو ما بىدل و دين بود * آن را كه لقب عاقل و فرزانه نهاديم

8 قانع به خيالى ز تو بوديم چو « حافظ » * يا رب چه گداهمت و بيگانه نهاديم