غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٣

354 [ ديدار شد ميسر و بوس و كنار هم ]

1 ديدار شد ميسر و بوس و كنار هم * از بخت شكر دارم و از روزگار هم

2 زاهد برو كه طالع اگر طالع من است * جامم به دست باشد و زلف نگار هم

3 ما عيب كس به رندى و مستى نمىكنيم * لعل بتان خوشست و مى خوشگوار هم

4 اى دل بشارتى دهمت محتسب نماند * وز مى جهان پر است و بت ميگسار هم

5 آن شد كه چشم بد نگران بودى از كمين * خصم از ميان برفت و سرشك از كنار هم

6 خاطر به دست تفرقه دادن نه زير كيست * مجموعه‌اى بخواه و صراحى بيار هم

7 بر خاكيانِ عشق ، فشان جرعهء لبت * تا خاك ، لعل‌گون شود و مشكبار هم

8 چون كاينات جمله به بوى تو زنده‌اند * اى آفتاب ، سايه ز ما بر مدار هم

9 چون آب روى لاله و گل فيض حسن تست * اى ابر لطف بر من خاكى ببار هم

10 « حافظ » اسير زلف تو شد از خدا بترس * وز انتصاف آصف جم‌اقتدار هم

11 برهان ملك و دين كه ز دست وزارتش * ايّامِ كان يمين شد و دريا يسار هم

12 بر ياد راى انور او آسمان به صبح * جان مىكند فدا و كواكب نثار هم

13 گوى زمين ربودهء چوگان عدل اوست * وين بركشيده گنبد نيلىحصار هم

14 عزم سبك عنان تو در جنبش آورد * اين پايدار مركز عالىمدار هم

15 تا از نتيجهء فلك و طوُر دُور اوست * تبديل ماه و سال و خزان و بهار هم

16 خالى مباد كاخ جلالش ز سروران * وز ساقيان سروقد گل‌عذار هم