غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٩

332 [ گرچه از آتش دل چون خم مى در جوشم ]

1 گرچه از آتش دل چون خم مى در جوشم * مُهر بر لب زده خون مىخورم و خاموشم

2 قصد جانست طمع در لب جانان كردن * تو مرا بين كه درين كار به جان مىكوشم

3 من كى آزاد شوم از غم دل ، چون هر دم * هندوى زلف بتى ، حلقه كند در گوشم

4 حاش للّه كه نيم معتقد طاعت خويش * اين قدر هست كه گهگه قدحى مىنوشم

5 هست اميدم كه على رغم عدو ، روز جزا * فيض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم

6 پدرم روضهء رضوان به دو گندم بفروخت * ناخلف باشم اگر من به جوى نفروشم

7 خرقه‌پوشى من از غايت ديندارى نيست * پرده‌اى بر سر صد عيب نهان مىپوشم

8 من كه خواهم كه ننوشم بجز از رواق خم * چه كنم گر سخن پير مغان ننيوشم ؟

9 گر ازين دست زند مطرب مجلس ره عشق * شعر « حافظ » ببرد وقت سماع از هوشم