غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٧

326 [ گر دست رسد در خم زلفين تو بازم ]

326 [ گر دست رسد در خم زلفين تو بازم ]

326 [ گر دست رسد در خم زلفين تو بازم ]

1 گر دست رسد در خم زلفين تو بازم * چون گوى چه سرها كه به چوگان تو بازم

2 زلف تو مرا عمر دراز است ولى نيست * در دست سر مويى ازين عمر درازم

3 پروانهء راحت بده اى شمع ، كه امشب * از آتش دل پيش تو چون شمع ، گدازم

4 آن دم كه به يك خنده دهم جان چو صراحى * مستان تو خواهم كه گزارند نمازم

5 چون نيست نماز من آلوده نمازى * در ميكده زان كم نشود سوزوگدازم

6 در مسجد و ميخانه خيالت اگر آيد * محراب و كمانچه ز دو ابروى تو سازم

7 گر خلوت ما را شبى از رخ بفروزى * چون صبح ، در آفاق جهان سر بفرازم

8 محمود بود عاقبت كار درين راه * گر سر برود در سر سوداى ايازم

9 « حافظ » غم دل با كه بگويم كه درين دور * جز جام نشايد كه بود محرم رازم