غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٥

325 [ نماز شام غريبان چو گريه آغازم ]

1 نماز شام غريبان چو گريه آغازم * به مويه‌هاى غريبانه قصه پردازم

2 به ياد يار و ديار آن‌چنان بگريم زار * كه از جهان ره و رسم سفر براندازم

3 من از ديار حبيبم نه از بلاد غريب * مهيمنا به رفيقان خود رسان بازم

4 خداى را مددى اى دليل راه كه من * به كوى ميكده ديگر علم برافرازم

5 خرد ز پيرى من كى حساب برگيرد ؟ * كه باز با صنمى طفل ، عشق مىبازم

6 بجز صبا و شمالم نمىشناسد كس * عزيز من كه بجز باد نيست همرازم

7 هواى منزل يار ، آب زندگانى ماست * صبا بيار نسيمى ز خاك شيرازم

8 سرشكم آمد و عيبم بگفت روياروى * شكايت از كه كنم خانگيست غمازم

9 ز چنگ زهره شنيدم كه صبحدم مىگفت : * غلام « حافظ » خوش لهجهء خوش‌آوازم