غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٧١

318 [ ز دست كوته خود زير بارم ]

1 ز دست كوته خود زير بارم * كه از بالابلندان شرمسارم

2 مگر زنجير مويى گيردم دست * و گرنه سر به شيدايى ، بر آرم

3 ز چشم من بپرس اوضاع گردون * كه شب تا روز ، اختر مىشمارم

4 بدين شكرانه مىبوسم لب جام * كه كرد آگه ز راز روزگارم

5 من از بازوى خود دارم بسى شكر * « كه زور مردم آزارى ندارم »

6 اگر گفتم دعاى مىفروشان * چه باشد حقِّ نعمت مىگزارم

7 تو از خاكم نخواهى بر گرفتن * به جاى اشك اگر گوهر ببارم

8 سرى دارم چو « حافظ » مست ليكن * به عفو آن سرى ، اميدوارم